Historiek

Instituut Kind Jezus – 1939 tot 1967

In september 1939 vestigen vier zusters van de Congregatie van Spermalie en dertien jongens met een ernstig verstandelijke beperking zich in villa Les Bouleaux te Sint-Michiels. Villa Les Bouleaux lag toen volledig buiten de bebouwde kom van Sint-Michiels. Het instituut wordt erkend voor het opnemen van 50 ‘abnormale jongens’.  Tijdens WO II eisen de bezetters het kasteeltje op en verhuizen de zusters naar Spermalie en naar een huis in Sint-Andries. Pas in mei 1946 keren de zusters terug naar het gerestaureerd kasteeltje.

De naoorlogse jaren vormen de bakermat van de georganiseerde zorg. In januari 1949 richten de zusters hier het eerste klasje voor buitengewoon lager onderwijs in West-Vlaanderen op. In de loop van de jaren ’50 van de vorige eeuw wordt de school verder uitgebouwd.  In september 1959 nemen de zusters een nieuw modern gebouwencomplex in gebruik, bestaande uit een grote eetzaal, een speelzaal en een slaapzaal. In maart 1960 wordt het Instituut Kind Jezus erkend voor 80 ‘geestesminderwaardige’ jongens van 3 tot 12 jaar met IQ tussen 40 en 80. September 1964 betekent de start van het oudercomité van het Instituut Kind Jezus. Het was in die tijd héél vernieuwend een oudercomité te hebben!

Medisch Pedagogisch Instituut – 1968 tot 1982

In januari 1968 erkent het Fonds voor Medische, Sociale en Pedagogische Hulp aan Gehandicapten (beter gekend als ‘Fonds 81’) Kind Jezus als ‘MPI’ voor 72 jongens van 3 tot 13 jaar, ‘aangetast van middelmatige zwakzinnigheid’.  De zusters laten de  grote eetzaal ombouwen  tot huiselijke paviljoenen. In november 1971 wordt de ‘vzw’ MPI Kind Jezus opgericht.

In 1973 krijgt het MPI een nieuwe, neutralere naam, Ter Dreve, naar de dreef die vanuit het centrale plein naar Tillegembos loopt (nu onderbroken door de expresweg). In de jaren ‘70 van de vorige eeuw evolueert er veel op korte tijd: Ter Dreve krijgt opeenvolgende erkenningen tot opname van kleuters, van 14- en 15 jarigen en van 12 semi-internen; er komt steeds meer lekenpersoneel in dienst; het personeelsbestand verdrievoudigt op 10 jaar tijd. De caritatieve zorg wordt professioneler door de intrede van nieuwe beroepen zoals therapeuten en orthopedagogen.

Dienstencentrum Ter Dreve vzw – 1982 tot 2000

In de jaren ’80 en ’90 ontstaat een toenemende differentiatie in de doelgroep van Ter Dreve.  In 1982 start de eerste leefgroep voor 10 volwassenen binnen de erkenning ‘Tehuis niet werkenden’ en in 1987 is het aantal volwassenen uitgegroeid tot 30. Om het dalend aantal kinderen in het internaat te stuiten specialiseert Ter Dreve zich in de ondersteuning van kinderen met ‘autisme’. Wat in 1983 begon als een kleinschalig project voor één groep kinderen, groeit verder gestaag uit tot een kernopdracht in de ondersteuning van de kinderen. Eveneens als antwoord op het dalend aantal kinderen in het internaat, verwelkomt Ter Dreve in 1991 het eerste meisje.  Pas in 1997, met de start van het dagcentrum (6 plaatsen), doen ook in de volwassenenzorg de vrouwen hun intrede.

Ten gevolge van de differentiatie in de doelgroep, dient het gebouwenbestand aangepast, vernieuwd en uitgebreid te worden (o.a. met een dagbestedingsruimte voor de volwassenen, een leefruimte voor de deelnemers van het dagcentrum en een nieuwbouw voor twee leefgroepen van het internaat).

Dienstencentrum Ter Dreve vzw –  2000 tot heden

Gedurende het eerste decennium van de nieuwe eeuw komen binnen Ter Dreve steeds meer elementen  van vraaggestuurde ondersteuning aan bod. Ter Dreve werkt het dossier van de kinderen en de volwassenen volledig uit volgens de principes van de nieuwe definitie  van ‘mentale handicap’ (daterend van 1992). De heterogene samenstelling van de leefgroepen in het internaat garandeert het afstappen van de groepsgerichte aanpak. In het tehuis krijgen drie volwassenen de mogelijkheid in een appartement te wonen zonder continue aanwezigheid van begeleiding. Onder impuls van het kwaliteitsdecreet (januari 2003) besteedt Ter Dreve meer aandacht aan zijn medewerkers en aan zichzelf als organisatie; dit om betere ondersteuning voor de kinderen en de volwassenen te garanderen.

Vraaggestuurde ondersteuning bewerkstelligt, ook al zit het nog in de kinderschoenen, een continue wijziging in de bestemming en de inrichting van gebouwen en lokalen, met als doel een betere afstemming op de noden en behoeften van de kinderen en de volwassenen. In Ter Dreve was er de voorbije jaren wel telkens ergens een bouwwerf.

De erkenning van Ter Dreve wijzigt, verder inspelend op maatschappelijke noden en tendensen: het tehuis wordt uitgebreid tot 36 plaatsen en het semi-internaat tot 18 plaatsen, terwijl het internaat afgebouwd wordt tot 36 plaatsen.